Soms weet je niet wat je wat je wilt. Wat de juiste, volgende stap is. Welke route de juiste weg. Welke kant het überhaupt op gaat. Maar eigenlijk weet je het nooit precies. Je weet niet wat de toekomst brengt, welke mogelijkheden, mooie momenten of moeilijke momenten er komen gaan. Je weet wat je gehad hebt, maar ook dat zegt niets over wat er volgt. Het is niet altijd makkelijk om te vertrouwen op iets waar je niets van weet, maar het is jammer om iets zo te willen controleren waar je nog helemaal geen invloed op hebt. Hoe meer je je vastklampt aan het willen weten; hoe minder ruimte er overblijft voor echte kansen. 

Ik geloof niet dat de perfecte kansen zomaar aan je voorbij gaan, als het de bedoeling was dan komt het wel. Maar wel als jij je hart volgt; niet als je je alleen maar bezighoudt met was als of wat nu. Niet als je je vastklampt aan iets waar je geen invloed op hebt; want dat hebben we nauwelijks in dit leven. Niet als je alleen maar kijkt naar wat er beter kan of wat je nog wilt. 

Gisteren is verleden tijd en morgen is niet beloofd; genieten in het moment in een wereld zo druk is ontzettend lastig maar heel erg nodig. Vaak is het al goed wanneer je op zoek bent naar beter. Want wanneer is dat beter er dan? En is er dan niet alweer iets anders wat nog beter is? Waardoor je de tijd niet meer neemt om te genieten als je de eerste beter eindelijk gevonden hebt? 

Als je niet weet wat je wilt; sta dan eens stil bij wat je niet wilt. Vaak zijn die heel erg duidelijk. Probeer aan de hand van die dingen te zien wat er tegenover staat en wat het dan wel is dat je wilt. En beweeg daar naartoe. Soms is er maar een heel klein stapje nodig om de boel in beweging te zetten; maar je moet hem wel maken. Dat gaat niet vanzelf. Blijven wachten en niets doen is ook een actie. Alleen niet altijd de allerbeste keuze als je vooruit wilt. 

Zet in ieder geval een stap, de meeste kleine als het moeilijk is; de richting volgt vanzelf.